index P en M HOME







Artist statement.

Esthetiek, identiteit en vervreemding
Een belangrijk uitgangspunt voor ons werk is de portretfotografie.
Het maken van een portretfoto is het vastleggen van iemands uiterlijk in de tijd, een momentopname. Meestal vanuit één hoek ofwel oogpunt.
In de huidige dagen van sociale media is de portretfoto in de vorm van een selfie van groot belang. Men wil er zo voordelig mogelijk opstaan en zo dicht mogelijk in de buurt komen van zijn of haar ideaalbeeld.
Deze hang naar perfectie staat steeds vaker op gespannen voet met de realiteit.
Profielfoto’s op datingsites zijn niet altijd waarheidsgetrouw, Snapchat heeft filters om symmetrie in het gezicht te bevorderen, op Instagram lijkt iedereen gelukkig in het perfecte leven.
Het zijn deze aspecten die wij onderzoeken in ons werk.

De esthetische principes zoals symmetrie van het gelaat en lichaam onderzoeken wij door te kijken wat wij kunnen weghalen en kunnen toevoegen. Een klassieke opvatting over schoonheid is dat je er niets meer aan toe kunt voegen of afhalen zonder dat het slechter wordt. Als perfecte symmetrie van een gezicht ultieme schoonheid verbeeldt, dan is wellicht de helft van het gezicht genoeg. Voor Plato is de werkelijkheid die wij waarnemen slechts vluchtig, onderhevig aan slijtage en ouderdom. Een momentopname als een foto, kan deze vluchtigheid vasthouden, maar is slechts een onvolmaakte afspiegeling van het idee van de perfectie en schoonheid.
Door digitale manipulatie willen wij de momentopname van de werkelijkheid veranderen in een tijdloos esthetisch beeld. Niet alleen door een gelaat aan te passen, maar ook door een nieuwe werkelijkheid te creëren. Tijd en ruimte proberen wij te vangen door deze drastisch te veranderen. Soms letterlijk door de geportretteerden als astronauten naar een andere wereld te verplaatsen.
Soms door verschillende momenten en posities van het portretteren te laten versmelten in een enkel beeld. Hierbij zoeken wij de grenzen op van de esthetiek, de identiteit en de vervreemding, waarbij wij altijd streven naar een tijdloos en universeel beeld.
Echo’s uit het collectieve beeldgeheugen worden hierbij niet geschuwd. Het refereren aan iconische beelden ontkent de tijd.
Portretfotografie wordt zo bij ons een tijdloos en dynamisch gegeven. Reële personen worden fictief in een nieuwe werkelijkheid.
Een werkelijkheid waar esthetiek de basis vormt voor al het zichtbare.

van de Camp & Heesterbeek


ster

Aesthetics, identity and estrangement.
An important starting point for our work is portrait photography.
The nature of portrait photography is capturing someone’s appearance at a certain moment in time. Mostly from one positions or viewpoint.
In these days of the selfie the importance of portrait photography on social media is growing stronger and stronger.
One wants to picture oneself as advantageously as possible, resembling the ideal image of oneself as closely as possible.
This search for perfection is more and more at odds with reality.

Profile pictures on dating sites are often not truthful, Snapchat has filters to enhance the symmetry of the face, on Instagram everybody appears to be happy in a perfect life.
These are the aspects we investigate in our work. We investigate the aesthetic principals of symmetry in face and body by subtracting and adding.
A classic view on beauty tells us that perfect beauty is only then reached when nothing more can be subtracted or added. Could this mean that only half of a face is enough when a face should have perfect symmetry?
According to Plato, reality to us is only momentary, weary of wear and old age. Capturing a moment of reality with a photograph can therefore only depict a imperfect reflection of the idea of perfect beauty.
Through means of digital manipulation we want to change that moment of reality to become a timeless esthetic image. Not only do we alter the appearance of our subject, we also create a new reality for them.
We try to catch time and space by drastically altering them. Sometimes by teleporting the subjects to another as they become astronauts. Something by combining several moments and views into one image. We give our subjects their own reality bubble. With this we are constantly touching the borders of aesthetics, identity and estrangement.
Always looking for a timeless and universal image referring to the collective image memory of iconic images. This is a way to deny time. In our work portrait photography becomes timeless and dynamic.
Real persons become fictitious in a new reality. A reality where aesthetics are the basis of all things visible.

van de Camp & Heesterbeek
November 2018


ster